مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫
‫سلام.
‫- مورد آزمایشی آمادست؟ ‫- بله دکتر.
‫- سرم آمادست؟ ‫- آمادست.
‫تست 103 تکامل معکوس.
‫من سرم رو تغییر دادم که دی ‫ان ای دایناسورش رو بیدار کنه.
‫تشعشعات سطح پایین رو شروع کن.
‫خاموشش کن.
‫ضبط کن! ضبط کن!
‫اسلحه بیهوش کننده رو بیار!
‫دوباره بزن!
‫فکر کردم کارت تمومه.
‫آره. اون غرش رو شنیدی؟
‫من دارم خیلی نزدیک میشم.
‫فقط یه چیز کوچیکی رو ندارم.
‫نمونه بافت همه عضو ها رو بگیر.
‫بعدش بدن رو منجمد کن.
‫شاید نمونه های بیشتری رو بعدا لازم داشته باشم.
‫
‫و به عنوان مثال، بعضی مردم ‫به اشتباه فکر میکنن که تی رکس
‫و ببر دندان خنجری توی یه زمان زندگی میکردن.
‫تقصیر هالیووده این. ‫(اشاره به انیمیشن عصر یخبندان)
‫دایناسور بین 65 و 248 میلیون ‫سال پیش روی زمین زندگی میکردن،
‫تا انقراض جمعی اونا رو نابود کرد.
‫خیلی از دانشمندان باور دارن ‫که یه سیارک به زمین برخورد کرد
‫و باعث زمین لرزه، آتشفشان، آتش در جنگلها
‫و سونامی در سراسر دنیا شد.
‫بله؟ سوالی داری؟
‫گفتی همشون منقرض شدن؟
‫درسته.
‫اما امروز جانورایی نیستن که
‫اقوام دایناسور های بزرگ باشن؟
‫مثلا پرنده ها؟
‫سوال خوبی بود. و باز هم حق با توئه.
‫بسیاری از گونه هایی که امروزه زنده هستن
‫از جمله پرنده ها، مارها و غورباقه ها
‫از اقوام دور دایناسور ها هستن.
‫ممکنه که یه دایناسور بزرگی مثل این
‫بتونه یه جایی اون بیرون باشه ‫و منتظر دوباره کشف شدن باشه؟
‫خنگول. باز شروع کرد.
‫"وای، دایناسور"
‫بهش گوش نده. اون آرزوش بود ذهن تو رو می داشت.
‫خب، همگی اخلاق رو رعایت کنید دیگه.
‫اگه اینطوری بود کشف قرن لقب میگرفت. ‫اما متاسفانه نه.
‫امروزه بزرگترین اقوام زنده دایناسور ها
‫سوسمار و تمساح ها هستن.
‫حالا اگه از این طرف دنبال من بیاید،
‫ما ددپایان رو نگاه میکنیم
‫دد پایان شکارچیان دوپایی بودن...
‫پنتاسراتوپس ها گیاهخوار هستن و هممون میدونیم
‫- گیاهخوارا چی نمیخورن؟ ‫- گوشت!
‫به نظر میاد اون توی65 میلیون ‫سال گذشته هیچی نخورده.
‫خب، این...
‫- کریس کجاست؟ ‫- فکر میکردم اینجاست.
‫احتمالا رفته توی دنیای خودش.
‫میدونی که چقدر چیزای عجیب ‫و غریب اونو مبهوت میکنن.
‫ما باید قبل این که توی دردسر بیوفته پیداش کنیم.
‫و اگه از این طرف با من بیاید، ‫به شما یک گونه رو نشون میدم
‫که در نزدیکی اینجا پیدا شده.
‫- وای! ترسوندیم. ‫- ما دنبالت بودیم.
‫بقیه کجا رفتن؟
‫گروه یه مدتی پیش رفتن.
‫شانس اوردی آقای براون هنوز نفهمیده.
‫بهتره خودمون رو برسونیم.
‫شما دو تا رو نمیدونم، اما ‫من دیگه نمیخوام مجازات شم.
‫راس میگه. بابا مامانم منو می کشن.
‫و برای همینه که باستان شناسا ‫خیلی وقت گذاشتن و مراقب بودن
‫وقتی که اشیاء رو بازیابی میکردن.
‫خیلی جالبته. مگه نه کریس؟
‫بله آقای براون. خیلی جذابه.
‫بله. خانوم جذابیه.
‫جانور جذابیه.
‫و اگه از این طرف دنبالم بیاید،
‫یه نمایشگاه دیگه نشونت میدم.
‫بیاید بریم! باید سر وقت برسیم. ‫ادی، کول، کارلین...
‫دونه دونه بیاید! ‫فقط... فقط برید دیگه.
‫کارلین... اینم گوشیت.
‫دیگه کاری نکن ازت بگیرمش.
‫خوبه. کوله پشتیت رو پیدا کردی. ‫و الکساندر کفشش رو پیدا کرد.
‫چرا کفشات رو اصلا در اوردی؟ خیلی خب!
‫ما 18 نفرو داریم. اینم از این.
‫و جان و کری و کریس.
‫خوبه که این بار سر خود نرفتی.
‫- بله آقای براون ‫- خیلی خب.
‫همه اومدن.
‫خیلی خب. بزار بشینم، بزار بشینم.
‫لعنت بهش! چیو دارم اشتباه انجام میدم؟
‫سوسمار آماده شده و در جاش قرار گرفته.
‫این نمونه ایه که میخواستید.
‫ممنون.
‫اگه به زودی نتایج مهمی رو نشون ندیم،
‫بودجم رو از دست میدم.
‫حتی ساختار میتوکاندریایی توی
‫آخرین نمونه ای که به من دادی نبود.
‫اینجا دارم با یه مشت خل و ‫چل تازه کار کار انجام میدم.
‫چیز دیگه ای لازم دارید دکتر؟
‫نه نه نه، میتونی بری.
‫اوه! یه چیز دیگه.
‫اگه به جای سس خردل
‫مایونز بزاری توی ساندویچ من...
‫اخراجی.
‫فکر میکردم دیگه کارمون تمومه.
‫آره. کریس مامانم فکر میکنه ‫روی من تاثیر بدی میزاری.
‫شرمنده بچه ها، ولی خیلی چیزا ‫توی دنیا هستن که ناشناخته ان،
‫چه برسه به کل جهان.
‫ذهن رو درگیر میکنه.
‫من بخاطر خاص بودنت دوستت دارم، اما...
‫بهتره فعلا حواست به درسای مدرسه باشه.
‫بیا دیگه. من مشق دارم.
‫شما دو تا برید.
‫- چی؟ ‫- فردا میبینمتون.
‫میخوام اینجا رو ببینم.
‫خیلی طولش نده.
‫نمیخوای که مامانت یه ارتش ‫بفرسته برای پیدا کردنت.
‫ببخشید. ترسوندیم.
‫اسباب بازی فروشی اون پایین خیابونه.
‫من هیچوقت اسباب بازی دوست نداشتم،
‫مگر این که بخوام از هم بازشون ‫کنم ببینم چطور درست شدن.
‫
‫یک ذهن جوان که دنبال دانشه.
‫دنیا پر از دانشه.
‫و جادو.
‫باشه.
‫خب، چکار میتونم برات انجام بدم آقای جوان؟
‫امروز دنبال چی هستی؟
‫من همیشه دنبال یه چیز متفاوت و غیرعادی هستم.
‫غیرعادی؟
‫بیشتر پسرای همسنت دخترا رو غیرعادی میدونن.
‫
‫این یه گربه مومیایی شده هست.
‫گربه ها توی فرهنگ مصری خیلی مهم بودن
‫که بسیاری از اونا بعد مرگ مومیایی می شدن.
‫من در مورد مصر مطالعه کردم.
‫در سال 1888 یه کشاورز یه مقبره ای پیدا ‫کرد که 80 هزار تا گربه مومیایی شده داشت.
‫چیزی که داخل اینه بیش از 100 میلیون سال قدمت داره.
‫این یه عنکبوته. یکی از اینا رو دارم که توش مگسه.
‫اینا چیزای کم اهمیت نیستن!
‫اینا ارتعاشات گذشته هستن،
‫موجودات زنده هستن
‫که هزاران سال قبل تولدت روی زمین بودن!
‫اونا جلوی چشمت هستن و میخوان داستانشون رو بگن.
‫اونا حرف زدنشون رو سالها پیش انجام دادن.
‫تنها کاری که باید بکنی گوش دادنه.
‫فکر کنم چیزی ندارم که بخوای.
‫- اما... ‫- تو برای چیزی که دارم آماده نیستی.
‫من برای همه چی آمادم.
‫دقیقا دنبال چی هستی؟
‫وقتی گفتم که یه چیز غیر عادی میخوام، منظورم
‫این بود که چیزی میخوام که قبلا ندیدم.
‫یه چیزی میخوام که هیچ کس قبلا ندیده باشه.
‫
‫میدونم تو یه جایی این جاهایی.
‫کجایی؟
‫جعبه اشتباهی.
‫
‫اینجایی.
‫وقتشه دوست من.
‫ایناهاش.
‫این چیزیه که نیاز داری.
‫چیز خاصه؟ فقط یه جعبست.
‫و حتی باز هم نمیشه.
‫باید بدستش بیاری.
‫وقتی که ثابت کردی که ارزش داری،
‫فقط و فقط اون موقع میتونی بازش کنی.
‫
‫چقدر در برابرش میخوای؟
‫پول نمیخوام براش.
‫فقط میخوام که قول بدی خوب ازش مراقبت کنی.
‫میتونی این کارو بکنی؟
‫آره. قول میدم.
‫ممنون. قول میدم.
‫موزه چطور بود؟
‫خوب بود.
‫کریس، اتاقت مثل جنگله!
‫میدونی که چی میگن، آدمای باهوش شلخته هستن.
‫کی گفته اینو؟
‫بقیه آدمای باهوش.
‫خب من مادر اونا نیستم، برای ‫همین مهم نیست چکار میکنن
‫ممنون مامان. میتونم بقیش رو انجام بدم.
‫شام زودی آماده میشه.
‫منم زودی میام پایین.
‫یه تخم؟
‫برای جوجه شدن یه تخم مرغ،
‫تخم همیشه باید گرم نگه داشته بشه.
‫مرغ فقط برای آب و غذا تخم رو ول میکنه.
‫کریس، شام آمادست!
‫اومدم!
‫- آروم باش پهلوون. ‫- ببخشید.
‫کی دسر میخواد؟
‫- بله لطفا. ‫- من نمیخوام ممنون.
‫چی؟ از کی تا حالا پای سیب نمیخوری؟
‫من خیلی مشق دارم مامان.
‫مشق؟
‫هیچوقت بچه ای رو ندیدم که ‫برای مشق نوشتن هیجان زده باشه.
‫باید از خانواده شما گرفته باشه اینو.
‫
‫باید دوباره گرمت کنم. ‫امیدوارم ارزشش رو داشته باشه.
‫نه! بس کن! چکار میکنی؟
‫نه! وای خدا.
‫وای.
‫- همه چی اونجا مرتبه؟ ‫- آره!
‫فقط یه چیز خیلی جالب خوندم.
‫من اذیتت نمیکنم کوچولو.
‫بیا. لازم نیست بترسی.
‫بیا بیرون.
‫من آدم بدی نیستم.
‫قول میدم ازت مراقبت کنم
‫اسم من کریسه.
‫تو فوق العاده ای.
‫جان و کری وقتی ببننت زبونشون بند میاد.
‫مشقام رو نخور!
‫من اینو لازم دارم!
‫هنوز گرسنه ای آره؟
‫من الان بر میگردم.
‫نظرت راجب دسر عوض شد؟
‫آره. دارم خستگی مشق نوشتن رو در میکنم.
‫اون چی بود؟
‫باید من ....
‫- پنجرم رو باز گذاشته باشم! ‫- هی!
‫بله؟
‫چیزی رو فراموش نکردی؟
‫آها، ممنون.
‫
‫تو بزرگتر شدی؟
‫من برات پای سیب مامانم رو اوردم.
‫چی باید صدات بزنم؟ یه اسم لازم داری.
‫آلبرت.
‫آلبرتی.
‫هی! کجا داری میری؟
‫میتونم ببینمت.
‫اونجا چه خبره؟
‫هیچی. داشتم مطالعه میکردم.
‫خب تمومش کن. وقت خوابه.
‫صبح مدرسه داری.
‫باشه مامان. تموم میکنم.
‫شب بخیر.
‫اون مامانمه.
‫اون از من مراقبت میکنه و...
‫منم از تو مراقبت میکنم.
‫آلبرت، ما بهتره یه قراری بزاریم.
‫ما نمیخوایم که مامان بیاد اینجا و تو رو ببینه.
‫اون متوجه نمیشه.
‫بیا.
‫شب بخیر آلبرت.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- باشه مامان. خداحافظ.
‫
‫هوی، وایسا.
‫
‫باید ساکت باشی نمیخوام کسی تو رو ببره.
‫امیدوارم باز دیر نرفته باشی خونه.
‫نه.
‫مشقای ریاضی رو نوشتی؟ فکر نکنم درست نوشته باشم.
‫
‫اون چیه؟
‫
‫این یه دایناسوره.
‫خیلی نازه!
‫اسم داره؟ اسمش چیه؟ میتونم نازش کنم؟
‫اسمش آلبرته. و آره میتونی نازش کنی.
‫
‫از کجا اومده؟
‫اوم مغازه ای که بعد مدرسه رفتم توش.
‫صاحبش به من یه جعبه داد و گفت مراقبش باشم.
‫فقط اینو میدونم که یه تخم بود و شکست.
‫به نظر میاد سریع رشد میکنه.
‫اون همینطوری بهت یه دایناسور داد؟
‫آره.
‫اون بهت صدمه نمیزنه.
‫باید به مامان و بابات بگی.
‫نه اصلا. اونا نمیفهمن.
‫البرت منو انتخاب کرد. اون مسئولیتش با منه.
‫خب میخوای چکار کنی؟
‫برمیگردم به مغازه و با پیرمردی ‫که به من دادش حرف میزنم.
‫مدرسه چی؟
‫امروز نمیرم.
‫توی دردسر میوفتی.
‫فقط بهشون بگید من مریضم یا همچین چیزی!
‫نمیفهمم.
‫سلام علیکم. میتونم کمکت کنم؟
‫آره. من دیروز اینجا بودم.
‫من باید با پیرمردی که به من جعبه رو داد حرف بزنم.
‫یه پیرمرد؟
‫عزیزم، نمیدونم چی داری میگی.
‫مطمئنی جای درستی اومدی؟
‫آره!
‫خب...
‫این مغازه منه و من تنها کسی ‫هستم که اینجا کار میکنه.
‫اما یه پیرمرد بود. من اینجا وایساده بودم.
‫اونجا! اون عکس، خودشه!
‫من باید باهاش حرف بزنم. مهمه.
‫عزیزم.
‫این شوهرمه.
‫ما این مغازه رو با هم باز کردیم.
‫اما اون مرد.
‫بیش از 5 سال پیش.
‫چی؟
‫اما من دیروز باهاش اینجا بودم.
‫عزیز دلم.
‫فکر میکنم خوابش رو دیدی.
‫ببخشید که مزاحمتون شدم.
‫عزیزم چیزی نیست.
‫حق با کری هست. من ممکنه دیوونه شده باشم.
‫نگران نباش آلبرت. میدونم کجا برم.
‫همینطوری نمیتونی بری داخل.
‫من باید همه دانش آموزایی که
‫آقای براون در سفر عالمی این ‫هفته اینجا توی موزه میاره
‫حسابشون دستم باشه.
‫تو چیزی گفتی؟
‫ببخشید. گفتی آقای براون اینجا بود؟
‫اونا رفتن اون داخل.
‫آخرین نفر اتوبوسی؟ بهتره بهشون برسی.
‫- باشه. ممنون ‫- آره.
‫تقصیر هالیووده.
‫دایناسور بین 65 تا 248 میلیون ‫سال پیش روی زمین زندگی میکردن
‫تا زمانی که به طور جمعی منقرض شدن.
‫بسیاری از دانشمندا باور دارن...
‫لذت ببرید.
‫روز خوبی داشته باشی دکتر یوست.
‫امروز بچه مدرسه ایا اینجان؟ بیرون اتوبوس دیدم.
‫آره، این هفته هر روز معلم ‫علوم میاره اونا رو اینجا.
‫چه فایده ای برای من داره.
‫شنیدم که دکتر رابرتز یه گونه جدید برای تو داره.
‫فکر میکنم خیلی ازش خوشت میاد.
‫امیدوارم. من فقط بهترین ها رو میگیرم.
‫اون توی دفترش منتظرته.
‫امیدوارم بپره گازت بگیره.
‫سلام! و خوش اومدین.
‫آلبرت! برگرد اینجا!
‫هی، ببین این یکی چقدر واقعیه.
‫وای، نه بابا!
‫- عکسم رو بگیر. ‫- آره!
‫ببخشید.
‫بگو ددپایان
‫ددپایان.
‫اون چی بود؟
‫صبح بخیر آقای یوست.
‫خانم کارتر.
‫من 14 سال توی
‫معتبر ترین دانشگاه های اروپا وقت صرف نکردم که
‫3 تا دکترا بگیرم
‫و بهترین دانشمند توی زمینه خودم بشم
‫تا این که تو بیای منو "آقا" صدا بزنی.
‫درستش دکتر یوست هست.
‫فهمیدی خانم کارتر؟
‫بله، ببخشید دکتر.
‫
‫- دکتر یوست. ‫- دکتر رابرتس.
‫تحقیقاتت چطور پیش میره؟
‫فکر میکنم در نزدیکی یک کشف عظیم هستم.
‫عالیه، عالیه.
‫امیدوارم که چیزی داشته باشیم ‫که به تحقیقاتت کمک کنه.
‫واقعا ممنونیم که گونه های اضافی ما رو میخری.
‫موزه همیشه از پول اضافی استقبال میکنه.
‫خب... کاری که از دستم بر بیاد میکنم.
‫خب امروز چی برام داری؟
‫چند تا چیز دارم که شاید برات جالب باشه.
‫همین الانشم چند تا از هر کدوم اینا رو دارم.
‫اینا فقط به درد یادگاری میخورن.
‫به تحقیقات من کمکی نمیکنن.
‫چیزی که من نیاز دارم یه دایناسور ‫یخ زده یا یه تخم سنگ نشده هست
‫یه چیزی که بتونم ازش نمونه بافتی خوب بگیرم
‫یا دی ان ای خوبی داشته باشه.
‫اگه چنین چیزی پیدا بشه ارزشش خیلیه.
‫و من حاضرم پول بدم براش. اینقدر برام مهمه.
‫تو هیچ وقت توضیح ندادی که ‫توی آزمایشگاهت چکار میکنی.
‫من به هیچکس توضیح ندادم که ‫توی آزمایشگاهم چکار میکنم.
‫فوق محرمانست.
‫و به علاوه، بیشتر مردم به اندازه ‫کافی باهوش نیستن که متوجهش بشن.
‫امیدوارم یه روزی به من بگی.
‫وقتی که کشفم رو کردم ‫توی همه مجلات علمی میره.
‫رسانه ها دیوانش میشن.
‫فکر کنم پس تا اون موقع صبر میکنم.
‫نا امید نمیشی.
‫خب، روز خوبی داشته باشی دکتر رابرتز.
‫وقتی یه چیز بدردبخور داشتی بهم خبر بده.
‫آلبرت، برگرد اینجا.
‫آلبرت.
‫اینا رو ببین. چقدر ترسناکن مگه نه؟
‫مامان نگاه کن. یه دایناسور واقعی.
‫
‫خداحافظ دایناسور!
‫خداحافظ دایناسور. بیا بریم ناهار بخوریم.
‫ببخشید.
‫هی! تو نباید اینجا باشی.
‫اون یه دایناسور رباتی جدیده؟
‫من فقط اینجا کار میکنم.
‫بیا آلبرت.
‫چیزی نیست. بیا.
‫آلبرت! نه!
‫خیلی خب همگی، صبر کنید صبر کنید.
‫لطفا همینجا صبر کنید. باشه باشه.
‫بزارید بیام جلو.
‫خیلی خب. منو ببینید! هممون چیزای جالبی داخل دیدیم.
‫حالا ما باغ بیرون رو میگردیم.
‫بهتون یادآوری میکنم وقتی که اینجا هستیم،
‫ندوید، هل ندید.
‫لطفا...
‫مثل اون آقا رفتار نکنید.
‫فراموش نکنید کی هستید، باشه؟
‫ما 30 دقیقه دیگه برای ناهار همو میبینیم.
‫همه ناهار همراهشون دارن؟
‫کسی اضافه داره؟ یه نفر برای ‫منو توی اتوبوس جا گذاشت.
‫گرفتمت.
‫جات امنه.
‫سلام. توی اون کیسه چیه؟
‫هیچی.
‫پس بزار یه نگاه بندازم.
‫قسمت بی رو آماده کنید.
‫ممکنه یه چیزی پیدا کرده باشم.
‫چته آلبرت.
‫با این همه دویدن باید گرسنه شده باشی.
‫خودمو میدونم گرسنمه.
‫صبر کن. یه چیزی برای خوردنمون پیدا میکنم.
‫میدونم آلبرت.
‫نمیدونم چی بهت بدم بخوری.
‫نمیدونم چجور دایناسوری هستی.
‫نه.
‫ایییش.
‫بس کن! برگرد اینجا پسر.
‫ببخشید.
‫اون هیچوقت اینجوری رفتار نکرده بود.
‫نمیدونم چش شده.
‫عیبی نداره.
‫بزار اینو امتحان کنیم، و...
‫شاید یکم گوشت.
‫فقط محض احتیاط.
‫- این سگته؟ ‫- آره این زئوسه.
‫
‫- بیا اینجا پسر. ‫- چه پسر خوبی. چه پسر خوبی.
‫- خیلی پسر خوبیه. ‫- اون پسر خوبیه.
‫اون چیه؟
‫هی!
‫- ای بابا! ‫- وای ببخشید. حالت خوبه؟
‫نه دست نزن. بازم خوبه سالسا نیست.
‫- من خیلی عجله دارم. ‫- من قبلا اسکیت سواری می کردم.
‫اینا چجور چرخایی هستن؟
‫- باید بری جایی؟ ‫- آره!
‫- برو سراغش! ‫- ممنون.
‫آلبرت! آلبرت!
‫تماس اضطراری، موردتون چیه؟
‫من میخوام همین حالا یکی بیاد اینجا!
‫مکان فعلیتون کجاست؟
‫519 خیابون الم. زود باشید.
‫این یه هیولاست!
‫وای نه!
‫خب قربان میدونید که توی شهر ‫شلیک گلوله غیر قانونیه درسته؟
‫اون چیز میخواست منو بکشه!
‫خطرناکه.
‫آروم باشید.
‫ما میبریمش به ایستگاه پلیس.
‫و میفهمیم که از کجا اومده باشه؟
‫فقط آروم باش.
‫فکر میکنی این دیگه چیه؟
‫نمیدونم.
‫به نظرم یه مارمولک گندست.
‫یه مارمولک گنده؟
‫آره.
‫احتمالا از باغ وحش فرار کرده.
‫مطمئنم حتی نمیدونن که نیست.
‫من به دکتر یوست زنگ میزنم.
‫اون متخصص خزندگانه توی این نواحی.
‫ازش میپرسم که سمیه یا نه.
‫دکتر یوست؟ کاپیتان ویلیامز.
‫آره، ما یه چیزی پیدا کردیم که ‫فکر میکنم براتون جالب باشه.
‫یه مارمولک.
‫واقعل؟
‫مطمئنی؟
‫نه! نه نه، مطمئنم که اون بی خطره.
‫آره، ما تو راهیم.
‫میدونستم که توی موزه یه چیزی دیدم.
‫شما دو تا ون رو بیارید دنبالم.
‫و بزارید حرفا رو من بزنم.
‫آلبرت!
‫نه!
‫هی بچه.
‫نباید الان مدرسه باشی؟
‫آره خب...
‫بابام... من...
‫من برای یه تحقیق مدرسه اینجا هستم.
‫باشه.
‫حالت خوبه پسر؟
‫آره. فقط باید بشینم.
‫خیلی خب.
‫مراقب باش. توی پروژت موفق باشی.
‫دلم رو میکشونه که ببینم چنین موجودی توی قفسه.
‫ببخشید، چی؟
‫اون گندهه.
‫نباید توی قفس باشه.
‫ما قبلا همو دیدیم؟
‫- میشناسمت؟ ‫- فکر نکنم.
‫نمیتونم تصور کنم چرا باید گذرمون به هم خورده باشه.
‫من دوست دارم تو خودم باشم.
‫همرنگ جماعت بشم.
‫تو شبیه یه مردی هستی که تازگی دیدمش.
‫هیچی بیخیال. الان یکم گیج شدم.
‫عیبی نداره. خودمم بعضی وقتا اینجوری میشم.
‫اون گندهه دوستته؟
‫آره. اون فرار کرد گرفتنش.
‫شهر جایی کسی مثل اون نیست.
‫اون به فضای باز نیاز داره.
‫باید اونو ببری بیرون از اینجا.
‫فکر میکنم دوست داشته باشه توی جنگل بگرده، یا...
‫توی فضای باز جایی که آدمی نباشه بدوئه.
‫جایی که در امان باشه.
‫اون نیاز داره آزاد باشه.
‫- همینه! ‫- آره.
‫- ممنون. ‫- خب الان چکار میکنی؟
‫نمیدونم.
‫اون چیز همیشه اینقدر گنده بوده؟
‫تا حالا چنین چیزی مثلش ندیدم.
‫کی دکتر یوست میاد اینجا؟
‫نمیدونم.
‫فقط میخوام بره بیرون.
‫آره. منو میترسونه.
‫دکتر یوست کیه؟
‫کارتم.
‫زود باش، زود باش، زود باش. من سرم شلوغه.
‫- چطور میتونم کمکتون کنم قربان؟ ‫- باورم نمیشه!
‫آره. مارمولک بزرگیه.
‫آره. مارمولک.
‫اسمم دکتر یوست هست.
‫من متخصص موجودات نادری مثل این هستم.
‫مافوقت کاپیتان ویلیامز با من تماس گرفت.
‫که بیام و مارمولک گمشدمون رو بگیرم.
‫کار احمقانه ای نکن. صبر کن فقط.
‫دکتر یوست خوشحالم که میبینمت.
‫نمیتونم صبر کنم که این چیز از اینجا بره بیرون.
‫کاپیتان ویلیامز، ممنون برای همکاریت.
‫آلبرت.
‫درست میشه.
‫کار خوبی کردی به من زنگ زدی.
‫منظورت چیه؟
‫با چنین موجودی هر اتفاقی ممکن بود. ممنون کاپیتان.
‫اگه چیز دیگه ای لازم داشتی خبر کن.
‫باشه، بریم.
‫چکار کنیم؟
‫من میرم کمکش کنم.
‫ما باید دوستت رو برگردونیم بچه.
‫چطور؟
‫میدونم کجا دارن میبرنش.
‫جدی؟
‫
‫من نا امیدت نمیکنم آلبرت.
‫همه چی رو به راهه؟
‫خوبه.
‫به همه بگو وقتی برسیم براشون یه سوپرایز بزرگ دارم.
‫آره.
‫و من نگهبانای بیشتری میخوام که توی منطقه گشت بزنن.
‫ممنون.
‫دکتر، نگران اینی که اون بچه بیاد فضولی کنه؟
‫من نگران چیزی نیستم.
‫ما ممکنه هیچوقت چنین فرصتی گیرمون نیاد...
‫تازه، اون چکار میتونه بکنه؟
‫اون نمیدونه ما کجا میریم یا چطور به اونجا برس.
‫چکار میتونه بکنه؟
‫- نمیدونم، به یکی بگه... ‫- به کی میخواد بگه؟
‫والدینش؟ پلیس؟
‫هیچ کسی باور نمیکنه که یه دایناسور زنده وجود داره.
‫الان هیچ کاری علیه من نمیتونه بکنه.
‫شنیدی؟ دیگه تنها شدی.
‫تو به من تعلق داری.
‫و با کمک تو، من دایناسورهای ‫خیلی خیلی بیشتری تولید میکنم.
‫دوست ماقبل تاریخ من، تو منو ‫خیلی ثروتمند و مشهور میکنی.
‫خیلی بده که زنده نیستی که این رو شاهد باشی.
‫- اونو دارن کجا میبرن؟ ‫- بیرون، داخل جنگل.
‫اونا اونجا یه ساختمون و یه آزمایشگاه دارن.
‫توی جنگل؟
‫چطور میتونیم این همه راه رو بریم؟
‫نمیتونم با اسکیتم این همه برم. تا فردا طول می کشه.
‫تا اون موقع خیلی دیر شده.
‫نگران نباش. ما میبریمت اونجا.
‫- بیا. ‫- اما چطوری؟
‫نشونت میدم. نگران نباش!
‫این خونته؟
‫چی...
‫هی!
‫صبر کن!
‫
‫نظرت چیه؟
‫این عالیه.
‫همون طور که میبینی، من عاشق بازیافتم.
‫رانندگی با این توی ملا عام قانونیه؟
‫البته که هست.
‫هر چیزی که لازمه داشته باشه داره.
‫چراغ جلو و راهنما داره و...
‫چراغ عقب و پلاک و بوق.
‫ما آماده رفتنیم.
‫گواهینامه رانندگی چی؟
‫چی؟
‫فلش دوربین ترسوندم.
‫بیا. اینو بزار سرت سوار شو.
‫بیا بریم.
‫امیدوارم این دفعه از دفعه قبل بهتر شه.
‫این بار؟ دفعه قبل چی شد؟
‫بزار بگیم این وسیله وضعش خیلی بهتر از الان بود.
‫- خیلی باحاله! ‫- آره!
‫از کجا میدونی کجا میری؟
‫
‫حواست به جاده باشه.
‫نمیتونم ببینم. من...
‫نمیتونم اینجوری ببینم. صبر کن! بزار ببینم...
‫حالا چی؟
‫ما از روش قدیمی انجامش میدیم.
‫ما توسط ماه و ستاره ها راه رو پیدا میکنیم!
‫الان روزه!
‫حالا همه واسه ما متخصص شدن.
‫کریس؟
‫باید زیادی کار کرده باشم.
‫چیزای عجیب غریب میبینم.
‫باشه. ببخشید. ببخشید.
‫- اون بابام بود! ‫- خوبه.
‫نه! اگه منو میدید تا 30 سالگیم ‫توی اتاقم زندانیم میکرد.
‫باید تا میتونی توی خونه با والدینت
‫زندگی کنی تا میتونی، چیزیه که همیشه میگم.
‫ایستگاه بعدی، آلبرت!
‫خانم ها و آقایان، میتونم توجه شما رو داشته باشم؟
‫جمع بشید. جمع بشید.
‫من کشف عمرم رو انجام دادم.
‫به جای مطالعه تاریخ، ما میسازیمش.
‫هر تیم خوبی به یک رهبر بزرگ نیاز داره.
‫در این مورد... منم.
‫امروز، هر دانشمندی اسم من رو میفهمه
‫و تقدیر درخور و شایسته رو از من...
‫از ما انجام میده.
‫بدون تعلل بیشتر، من به شما...
‫یک دایناسور زنده رو ارائه میکنم.
‫آره، آره میدونم.
‫خیلی جالبه.
‫اما بیاید، ما تحقیقات مهمی برای انجام دادن داریم!
‫الان کدوم طرف؟
‫تو گفتی میدونی که آلبرت رو کجا میبرن.
‫این طرف.
‫صبر کن.
‫
‫آروم برو!
‫فکر خوبیه!
‫- نزدیک بودا! ‫- خیلی!
‫من هم خبر خوب دارم هم خبر بد.
‫
‫خبر خوب این که ما با ‫سرعت خوبی داریم میریم!
‫- خبر بد چیه؟ ‫- ترمز نداریم!
‫چی؟
‫ترمز اضطراری نداری؟
‫آره، یه جایی همین جاهاست.
‫- مثل یه اهرمه؟ ‫- نه بیشتر شبیه لنگره.
‫ببین!
‫ایناهاش!
‫عالیه!
‫محکم بگیر!
‫تو نبسته بودیش؟
‫میدونستم یه چیزی رو فراموش کردم!
‫اگه ابزارم رو داشتم میتونستم ترمز ها رو درست کنم.
‫
‫بیا.
‫ممنون. من برمیگردم.
‫چی؟
‫جان و کری هیچوقت اینو باور نمیکنن.
‫فکر میکنم خوب پیش رفت...
‫با توجه با این که دومین ‫بارم بود که رانندگی میکردم.
‫چی؟
‫- این ادما کین؟ ‫- هیس.
‫- چطور میتونیم بریم داخل؟ ‫- بسپارش به من.
‫هنوز چند تا حقه تو آستینم دارم.
‫از کجا بدونم کی برم؟
‫میفهمی.
‫اینجا بمون.
‫تو نباید اینجا باشی.
‫من ناپدید نشدم، مگه نه؟
‫هی، رفقا، بیخیال شید.
‫این دیگه چیه؟
‫مراقب لباسام باش.
‫- ما نمیتونیم چنین چیزی داشته باشیم! ‫- حق با توئه.
‫سالها طول کشید تا به این تیپ و قیافه برسم.
‫از شرش خلاص شید.
‫- اما... ‫- برو.
‫برگردید سر کار.
‫وای نه.
‫آلبرت باید یه جایی همین جاها باشه.
‫آلبرت.
‫منم خوشحالم که میبینمت.
‫ما باید ببریمت بیرون.
‫
‫نه اینقدر بلند.
‫ممکنه صداتو بشنون.
‫هی، تو هیچ جا نمیری.
‫چی...
‫اینجوری انجامش میدن.
‫بیا پسر، همینجوری واینسا!
‫آلبرت رو زنجیر کردن.
‫وقت فرار مدل قدیمیه.
‫نمیدونم چطور فرار کردی، اما دیگه شانسی نداری.
‫همه رو زندانی کنید!
‫نمیتونید این کارو بکنید! من فقط یه بچم!
‫من اینجا قانون تعیین میکنم.
‫همون کاری که گفتم بکنید، زندانیشون کنید.!
‫فرار کن!
‫نیازی نیست که حس کنید تهدید شدید.
‫نیازی نیست که از یه ولگرد، ‫یه بچه و حیوون خونگیش بترسید.
‫نه! نه نه نه!
‫برگردید اینجا ترسوها!
‫برید دنبالشون! نمیتونیم بزاریم فرار کنن!
‫این طرف.
‫- فکر کنم میتونیم اینجا گمشون کنیم. ‫- باشه.
‫این طرف.
‫آلبرت!
‫آلبرت.
‫خیلی خب جدا شید.
‫شما دو تا اون طرف. تو با من بیا.
‫هی، هی، چیزی نیست.
‫بیا. بیا دنبالم.
‫بیا.
‫نمیدونم.
‫بیا بیرون بچه!
‫میدونیم یه جایی همین اطرافی.
‫بیا بیرون بهت صدمه ای نمیزنیم قول میدم.
‫فقط دایناسور رو میخوایم.
‫هی.
‫بهش فکر کن بچه. میتونی پولدار بشی.
‫تو و خانوادت دیگه لازم نیست نگران پول باشید.
‫ما مراقب آلبرت هستیم قول میدم.
‫نظرت چیه بچه؟
‫من به خوبی از آلبرت مراقبت میکنم.
‫به محض این که ترتیب تو رو بدم.
‫- دارن به ما میرسن. ‫- اینجا.
‫
‫فکر کنم یه چیزی شنیدم.
‫
‫فکر کنم اونا رفتن.
‫اون طرف رفتن.
‫پس اون طرف بریم.
‫وایسید، وایسید.
‫ما داریم اشتباه میریم.
‫کدوم طرف؟
‫ما باید جدا شیم.
‫- ما این طرف میریم. ‫- منظورم این نبود.
‫منو تو باید برگردیم به شهر.
‫آلبرت باید اون طرفی بره.
‫نه، من نمیزارم بره.
‫کریس، دکتر یوست پیداش میکنه اگه با تو بمونه.
‫اینو متوجهی مگه نه؟
‫- اون مسئولیتش با منه. ‫- حق با تو
‫اما تنها راه این که اون در ‫امان باشه اینه که ولش کنیم بره.
‫حق با توئه.
‫نمی خوام ببینم که صدمه ببینی.
‫باید بری.
‫برو. برو به جنگل.
‫برو!
‫برو! نمیخوام دیگه تو رو ببینم.
‫آلبرت.
‫عاشقتم.
‫مراقب خودت باش.
‫اون چیزیش نمیشه.
‫بیا بریم!
‫- فکر کنم ما گمشون کردیم. ‫- حالا چی؟
‫حالا میبریمت خونه.
‫گفتم که میگیریمت.
‫بگیریدش.
‫و نزارید این دفعه فرار کنه. ‫میتونید از پسش بر بیاید؟
‫- آلبرت کجاست؟ ‫- ولمون کنید.
‫- ولمون کنید! ‫- از مسخره بازیات خسته شدم بچه.
‫- اون دایناسور کجاست؟ ‫- بس کن!
‫- رفته! آلبرت رفته! ‫- کجاست؟ بگو به من!
‫دستتو بکش!
‫کجاست؟
‫یه جای امن.
‫دکتر! ما باید بریم.
‫این قضیه تموم نشده!
‫بیا.
‫همراهی کن باهام.
‫شما دو تا کمک لازم دارید؟
‫نه. نه قربان. فکر کنم ما مشکلی ندارم.
‫ما داشتیم توی جنگل یه گشتی میزدیم.
‫آره، عموی من و من یکمی داشتیم میگشتیم.
‫آدم نمیدونه این اطراف ممکنه چی ببینه.
‫- نیازی به رسوندن دارید؟ ‫- نه. نه.
‫من نمیخوام داخل ماشینت بو بگیره.
‫اونقدر هم بوی بدی نمیدی.
‫راجب خودم حرف نمیزدم.
‫خب، کجا دارید میرید؟
‫شهر.
‫خب ادامه بدید همین مسیر شما رو مرکز شهر میرسونه.
‫- باشه. ممنون. ‫- ممنون.
‫کارت خوب بود.
‫- ممنون برای کمک. ‫- من فقط همراهت بودم.
‫دوباره میبینمش؟
‫شاید.
‫احتمالا.
‫مطمئنم که میبینی.
‫الان دیگه برو.
‫من میخوام یکمی اینجا بشینم.
‫تازه...
‫فردا مدرسه داری، یادته؟
‫آره، مدرسه.
‫تقریبا داشت یادم میرفت.
‫بازم ممنون برای کمکت.
‫کریس! کجا بودی کل روز؟
‫- آلبرت کجاست؟ ‫- دایناسور کجاست؟
‫- چی شد؟ ‫- آلبرت رفته.
‫رفته؟ کجاست؟
‫- اون باید می رفت. ‫- منظورت چیه که باید میرفت؟
‫دوست جدیدم که اینجاست...
‫کمکم کرد که آلبرت رو به یه ‫جایی ببرم که در امان باشه.
‫- رفیق، کسی اونجا نیست. ‫- اون همینجا بود.
‫من هیچوقت اسمش رو نپرسیدم.
‫شرمنده. ما کسی رو ندیدیم.
‫توی خونه بیاید دنبالم.
‫من بهتون همه چی رو میگم.
‫من پشت سرتون میام.
‫- زیاد طولش نده. ‫- نمیدم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫عالیم.
‫شما دو تا برید.
‫بعدا میبینمت. نمیتونم صبر کنم که راجبش بشنوم.
‫مراقب خودت باش آلبرت.
مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫